euro2day.gr

Βρυξέλλες, ανταπόκριση της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου

Τις συμπληγάδες μεταξύ της απαίτησης των πλούσιων χωρών του Βορρά, που θέλουν μείωση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, και της πίεσης των υπόλοιπων, κυρίως του Νότου και της ανατολικής Ευρώπης, που διεκδικούν για τον εαυτό τους περισσότερα κονδύλια, καλείται να περάσει ο Αντώνης Σαμαράς στην προσπάθεια να αυξήσει το ποσό που δικαιούται η Ελλάδα από το επόμενο πακέτο ΕΣΠΑ, της περιόδου 2014-2020

Ο πρωθυπουργός μεταβαίνει στις Βρυξέλλες με τον υπουργό οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και τον υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη στο πλευρό του. Βασικό επιχείρημα για την επαναδιαπραγμάτευση του πακέτου για την Ελλάδα είναι ότι ο υπολογισμός του τι δικαιούμαστε ως χώρα έγινε βάσει των στοιχείων του 2007-2009, οπότε η Ελλάδα παρουσίαζε ανάπτυξη. Έτσι μειώθηκαν τα κονδύλια που δικαιούμαστε. Έκτοτε, όμως, μεσολάβησε ύφεση της τάξης του 25%, οπότε τα δεδομένα άλλαξαν.

Στη διαπραγμάτευση του Νοεμβρίου, η χώρα ξεκίνησε έχοντας λαμβάνειν 11,2 δισ. ευρώ (αντί για 20,4 την προηγούμενη περίοδο) και με βάση τις τότε διαπραγματεύσεις και την πρόταση Ρομπέι το ποσό αυξήθηκε κατά 20%, προσεγγίζοντας τα 14 δισ. ευρώ. Η ελληνική πλευρά θα προσπαθήσει να αυξήσει περισσότερο τα κονδύλια επικαλούμενη:

· Την πραγματική εικόνα της οικονομίας, όπως διαμορφώθηκε μετά τη βαθιά ύφεση των τελευταίων ετών.

· Την ανάγκη να στηριχθεί η οικονομία και να περιοριστεί η ανεργία των νέων, που υπερβαίνει κατά πολύ το 50%, σε μια χρονική στιγμή που η Ελλάδα δείχνει θετικά δείγματα γραφής αναφορικά με τη δημοσιονομική προσαρμογή και τις μεταρρυθμίσεις και χρειάζεται στήριξη για να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά προβλήματα.

· Έρευνα που πραγματοποίησε η Roland Berger η οποία δείχνει αφενός ότι κάθε ευρώ επιδότησης μεταφράζεται σε 1,45 - 2 ευρώ ανάπτυξης και αφετέρου ότι στο ενδεχόμενο που η χώρα λάμβανε 20,4 δισ. ευρώ, που πήρε στο προηγούμενο ΕΣΠΑ, θα μείωνε το χρέος κατά 3,8 - 5,2 ποσοστιαίες μονάδες ως το 2020, «διευκολύνοντας» και τους Ευρωπαίους δανειστές από περισσότερο επώδυνες καταστάσεις.

Από τον περασμένο Νοέμβριο, ο Α. Σαμαράς μίλησε για αδικία και για προσπάθεια του ιδίου να διασφαλίσει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ. Ωστόσο τα περιθώρια για μεγάλες αυξήσεις κονδυλίων είναι περιορισμένα με βάση το πλαίσιο που διαμορφώνεται.

Το πρόβλημα είναι διπλό: η χώρα μας δεν είναι η μόνη που ζητάει ελαφρύνσεις (sweeteners). Στη λίστα απαιτήσεων για περισσότερα κονδύλια βρίσκονται η Γαλλία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Κύπρος, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ουγγαρία, γεγονός που δυσκολεύει τη συνολική διαπραγμάτευση και την προοπτική εξαιρέσεων. Από την άλλη πλευρά, οι καθαροί χρηματοδότες του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού θέλουν να πληρώσουν λιγότερα.

Οι τάσεις στην ευρωπαϊκή ένωση

Τις προσπάθειες για συμφωνία επισκιάζει η πρόσφατη εξαγγελία του Βρετανού πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, για δημοψήφισμα στη χώρα του ως προς το εάν θα πρέπει να παραμείνει μέλος της Ε.Ε. ή όχι. Ο Ντ. Κάμερον ζητά δραστική περικοπή στα κονδύλια που δίνει η χώρα του στον κοινοτικό προϋπολογισμό και απειλεί με βέτο.

Δεν είναι βέβαια ο μόνος. Παρά το γεγονός ότι ο Νότος πλήττεται από ύφεση και ανεργία-ρεκόρ, παρότι οι Βρυξέλλες βρίσκονται σε συναγερμό για πιθανή κοινωνική αναταραχή στην Ισπανία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, οι πλούσιες χώρες του Βορρά δεν φαίνονται διατεθειμένες να συνεχίσουν να πληρώνουν όσα στο παρελθόν. Και η Γερμανία, που βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, συντάσσεται με την προοπτική μεγάλων περικοπών.

Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι μετριοπαθείς χώρες όπως η Γαλλία και βεβαίως η Ισπανία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία κι η Ιρλανδία, που ζητούν να μην υπάρξει μεγάλη μείωση στα κονδύλια που λαμβάνουν, καθώς βρίσκονται στο κόκκινο.

Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, δύο μέρες πριν από τη σύνοδο έδωσε στίγμα των προθέσεών του λέγοντας ότι δεν θα αφήσει την Ευρώπη να γίνει ένα απέραντο χωράφι λιτότητας.

Παρασκηνιακά γίνονται διαβουλεύσεις ώστε ο Νότος να προσέλθει στις Βρυξέλλες με ενιαίο μέτωπο.

Σε κάθε περίπτωση, στη μέση βρίσκονται ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπέι, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο και ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, που μέσω επιστολών και δημοσίων τοποθετήσεων υποστήριξαν ότι νέο ναυάγιο θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις και καθυστερήσεις ή ακόμα και ακυρώσεις σε περίπου 80 ευρωπαϊκά προγράμματα και δράσεις που έχουν ήδη εγκριθεί.

Τα ψαλίδια και το επικοινωνιακό τρικ

Η διαφορά που χωρίζει τη συμφωνία από μία ακόμα άκαρπη σύνοδο κορυφής είναι περίπου 30 δισ. ευρώ σε επιπλέον περικοπές. Εάν περάσει η γραμμή των πλουσίων, τότε τα πρώτα κονδύλια που θα κοπούν θα είναι στον τομέα της ανταγωνιστικότητας και της εργασίας και μετά σε ασφάλεια, δικαιοσύνη και διοίκηση.

Το οξύμωρο της μείωσης κονδυλίων για την απασχόληση, εν μέσω τέτοιας κρίσης, έσπρωξε τον κ. Ρομπέι να ετοιμάσει ένα πλάνο ύψους 5 δισ. ευρώ, το οποίο θα διοχετευθεί για την καταπολέμηση της ανεργίας στους νέους, μέσω προγραμμάτων για απόκτηση εργασιακής πείρας, υποτροφιών και άλλων μορφών εκπαίδευσης, για όσες χώρες στις οποίες η ανεργία των νέων ξεπερνά το 25%.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτήν την κατηγορία, αλλά το ποσό που θα λάβει είναι πολύ μικρό για να υπάρξει πραγματική αλλαγή των δεδομένων.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα παρουσιάσει μια συνολική πρόταση με λεπτομερείς αριθμούς για την κάθε χώρα, και οι αντιπροσωπίες θα έχουν μία μόλις ώρα να τη μελετήσουν πριν αρχίσει η διαπραγμάτευση. Εκεί θα φανεί πώς διαμορφώνονται οι ισορροπίες.