www.capital.gr - Κεφάλαιο στην ενημέρωση

Η προσπάθεια αναζήτησης διεξόδου της Ελλάδας από το λαβύρινθο του χρέους συνεχίζεται, αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η Wall Street Journal. Αποτελούν όμως οι μεγαλύτερες απώλειες των ομολογιούχων τη λύση στο πρόβλημα αυτό;

Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμφανίζονται εξαιρετικά αποφασισμένοι να ξανανοίξουν τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, καθώς αναζητούν τρόπους να καταστήσουν βιώσιμο το ελληνικό χρέος εν μέσω επιδεινούμενης οικονομικής συγκυρίας. Το δύσκολο κομμάτι αυτής της προσπάθειας ωστόσο, σημειώνει η WSJ, έγκειται στο να επιτευχθεί ο στόχος μέσω μιας εθελοντικής συμφωνίας, ώστε να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.

Όπως αναφέρεται στο ίδιο πάντα δημοσίευμα, υπάρχουν τρεις τρόποι αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού χρέους. Ο πρώτος αφορά τη μείωση του επιτοκίου, ο δεύτερος την επέκταση του χρόνου ωρίμανσης του χρέους και ο τρίτος τη μείωση της ονομαστικής του αξίας. Υπό την υπάρχουσα συμφωνία, οι πιστωτές δέχονται απώλειες κυρίως μέσω της επέκτασης της ωρίμανσης του ελληνικού χρέους που κατέχουν παρά μέσω της μείωσης της ονομαστικής αξίας των ομολόγων τους. Επιπλέον, η Ελλάδα θα πρέπει να δανειστεί για να αγοράσει τα 30ετή ομόλογα με μηδενικό κουπόνι ώστε να στηρίξει το χρέος της, γεγονός που δεν βοηθά ιδιαίτερα την χώρα, υπογραμμίσει η WSJ. Ενώ λοιπόν οι ομολογιούχοι έχουν καταγράψει απώλειες της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων που διαθέτουν στα χαρτοφυλάκια τους ύψους 21% με επιτόκιο 9%, η μείωση του χρέους της Ελλάδας σε ονομαστικούς όρους από αυτή τη διαδικασία, ανέρχεται σε μόλις 6% του ΑΕΠ της.

Το χρέος της Ελλάδας αναμένεται να αγγίξει το 172% του ΑΕΠ της χώρας, γεγονός που καθιστά ξεκάθαρα επιτακτική την ανάγκη διαγραφής μέρους του χρέους, αναφέρει στο δημοσίευμά του το πρακτορείο. Η διαγραφή όμως πρέπει να είναι μεγάλη, υπογραμμίζεται στο άρθρο, τουλάχιστον 50% ώστε να υποχωρήσει το ελληνικό χρέος στο μέσο όρο του χρέους των χωρών της ευρωζώνης. Το πρόβλημα σε αυτό το σημείο είναι ότι μόλις τα 2/3 του ελληνικού χρέους των 360 δισ. ευρώ ανήκει σε ιδιώτες πιστωτές, γεγονός που σημαίνει πως μια διαγραφή της τάξης του 50% θα οδηγούσε σε μείωση του χρέους μόλις κατά το 1/3. Αν προσθέσουμε σε αυτό και τις ανάγκες για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, τότε το haircut ύψους 50% θα μειώσει το ελληνικό χρέος μόλις κατά 22%, σύμφωνα με εκτιμήσεις της UBS.

Αυτό δείχνει πως μια περαιτέρω μείωση των επιτοκίων με παράλληλη επέκταση του χρόνου λήξης των ομολόγων θα ήταν ένας κατάλληλος τρόπος για την επίτευξη της μείωσης του χρέους. Η επέκταση του χρόνου ωρίμανσης του ελληνικού χρέους στα 40 χρόνια με μείωση του κουπονιού στο 1,48% θα μπορούσε να εξασφαλίσει haircut 50% της ονομαστικής αξίας του χρέους της Ελλάδας, σύμφωνα με την RBS. Κάτι τέτοιο, αναφέρει το δημοσίευμα, θα μείωνε το κόστος επιτοκίων για την Ελλάδα, θα οδηγούσε σε πτώση των τιμών των CDS και των πιέσεων αναχρηματοδότησης. Κυρίως αν αυτό καθιστά το ελληνικό χρέος βιώσιμο, οι τράπεζες θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν χαμηλότερα επιτόκια, να μειώσουν το λογιστικό κόστος αναδιάρθρωσης και να αμβλύνουν τις πιέσεις που δέχονται για την κεφαλαιακή τους θέση.

Αλλά αν και η επέκταση της διάρκειας ωρίμανσης θα μείωνε το χρέος σε πραγματικούς όρους, η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει ένα πολύ υψηλό λόγο χρέους προς ΑΕΠ. Κάτι τέτοιο, αναφέρει το δημοσίευμα, θα είχε επιπτώσεις στην ευρωζώνη, δεδομένου ότι θα απέτρεπε και πάλι τους ιδιώτες πιστωτές. Επίσης, όπως αναφέρεται, δεν είναι ξεκάθαρο κατά ποσό οι πιστωτές είναι πρόθυμοι να δεχτούν μια τόσο μεγάλη «ανακούφιση» της Ελλάδας από το χρέος ή αν αυτό θα έχει επιπτώσεις στις άλλες χώρες της ευρωζώνης και ποιες θα είναι αυτές.

Τέλος, το δημοσίευμα καταλήγει πως οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όποια απόφαση και αν λάβουν για το ελληνικό χρέος και πάνω από όλα πρέπει να δεχτούν και ίδιοι απώλειες ώστε να «βγουν τα νούμερα».

http://www.capital.gr/news.asp?id=1306570