Του Βασίλη Γεώργα

Έντονη κίνηση στις μετοχές του τραπεζικού κλάδου προοιωνίζεται σύμφωνα με τεχνικούς αναλυτές το ιδιαίτερα ασφυκτικό στένεμα των λωρίδων Bollinger που στις τελευταίες συνεδριάσεις έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.

Πρόκειται για μια πρώιμη, πλην, όμως αρκετά αξιόπιστη τεχνική ένδειξη που έχει χτυπήσει καμπανάκι σε όσους παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς της πορεία των επτά μετοχών που απαρτίζουν τον τραπεζικό δείκτη, καθώς η εκδήλωση μιας σημαντικής σε μεταβολή κίνησης θεωρείται θέμα χρόνου. Στατιστικά ο περιορισμός των λωρίδων Bollinger που μετρούν την ανώτερη και κατώτερη απόκλιση των τιμών από τον μέσο όρο, ακολουθείται πάντα από έντονες μεταβολές και γι’ αυτό οι δείκτες που εφηύρε ο John Bollinger έχουν ιδιαίτερη σημασία αυτή την περίοδο.

Αυτό που φυσικά δεν μπορεί κανείς να προβλέψει είναι η κατεύθυνση που θα λάβει η έξοδος των τιμών από τη στενή ζώνη συσσώρευσης του τραπεζικού δείκτη, η οποία πλέον δεν ξεπερνά τις 20 μονάδες (ποσοστό 10%), με την άνω πλευρά να βρίσκεται στις 216 μονάδες και την κάτω να εφάπτεται με το χθεσινό κλείσιμο του ΔΤΡ στις 196 μονάδες.

Ο νέος κύκλος ρευστοποιήσεων που εκδηλώθηκε στις τελευταίες τρεις συνεδριάσεις οδηγώντας τον κλάδο 10% χαμηλότερα, ανέκοψε εν τη γενέσει της την πρώτη εδώ και πολύ καιρό, αδύναμη προσπάθεια των τραπεζικών μετοχών να αντιδράσουν με κάποιες αξιώσεις ανοδικά, και το χειρότερο, αναζωπύρωσε τον προβληματισμό για κίνηση των τιμών προς τα χαμηλά τους, εφόσον διαρραγούν και οι τελευταίες σημαντικές στηρίξεις τους.

Ενδεικτικό είναι ότι στη χθεσινή συνεδρίαση η μετοχή της Εθνικής έκλεισε κάτω από τα 1,09 ευρώ για πρώτη φορά από τον περασμένο Ιούνιο με την κεφαλαιοποίησή της να πέφτει κάτω από αυτή της Βιοχάλκο, ενώ η Eurobank χρειάστηκε να «πατήσει» στη μεσοχρονία γραμμή τάσης από τα χαμηλά του καλοκαιριού για να αντιδράσει στο τέλος της συνεδρίασης.

Ο παράγοντας των αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου των συστημικών τραπεζών σε χρόνο και τιμές που δεν μπορούν να προσδιοριστούν (σ.σ. οι αυξήσεις θα υλοποιηθούν με discount 50% σε σχέση με τη μέση τιμή των τελευταίων 50 συνεδριάσεων από την ημέρα της απόφασης) και με όρους που κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν θα αλλάξουν την τελευταία στιγμή, εξακολουθούν να αποτελούν βαρίδι για τη χρηματιστηριακή συμπεριφορά του κλάδου.

Ο τραπεζικός δείκτης έχει αποκοπεί πλήρως από την υπόλοιπη αγορά, με την απόδοσή του από τα χαμηλά του Ιουνίου να είναι μεν θετική κατά 26% αλλά να υπολείπεται σημαντικά αυτής του Γενικού Δείκτη ο οποίος καταγράφει κέρδη άνω του 110%. Η απόκλιση άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα αισθητή από τον περασμένο Οκτώβριο, οπότε και ο τραπεζικός κλάδος έχει υποχωρήσει 50% ενώ ο Γενικός Δείκτης σημειώνει άνοδο 15%. Σήμερα οι τέσσερις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Eurobank, Πειραιώς) μαζί με την Κύπρου αποτιμώνται σε 2,77 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν μόλις στο 10% της συνολικής κεφαλαιοποίησης του δείκτη FTSE Large Cap 25.

Διαγραμματικά βασική προϋπόθεση για να φανεί ότι κάτι επιχειρείται να αλλάξει βραχυπρόθεσμα για τις μετοχές του κλάδου είναι σύμφωνα με αναλυτές, ο τραπεζικός δείκτης να κινηθεί υψηλότερα από τις 205-210 μονάδες που συμπίπτουν με την πλαγιοκαθοδική γραμμή τάσης και να μην υποχωρήσει χαμηλότερα από τις 182-189 μονάδες που αποτελούν τα αμέσως προηγούμενα χαμηλά (Ιούλιος 2012 και Ιανουάριος 2013 αντίστοιχα).


Πηγή:www.capital.gr